12 Kasım 2017

Ivır Zıvır 67

İnsan yalnız kalmak için evlenmez. Bugün kuzenim "Büşra, eski hayatını özlüyor musun? çokça geziyordun" dediğinde bunu düşündüm. "Özlemiyorum, hevesimi aldım" dedim hemen. O kadar çok gezmiş, o kadar çok insan tanımış, o kadar çok yer görmüştüm ki.. Eğlenceliydi, harikaydı, çok güzeldi. Fakat bir gün, artık yalnız gezmek istemediğimin, yaptığım şeyleri birisi ile paylaşmanın ne kadar güzel olacağının farkına vardım. Fakat gelin görün ki, öyle olmadı. Evlendim. Eşim gezmeyi sevmeyen biri.İşin kötü kısmı normalde insanlar yalnız gezmeye teşvik edilince mutlu olurlar, kendilerini özgür hissederler. Bense aksini düşünüyorum. 27 yıl yalnızdım, artık yalnız bir yerlere gitmek istemiyorum. Yalnızlık kadar can sıkıcı bir şey yok gibi geliyor bana. Galiba belli bir yaştan sonra bağlanmak istiyorsun. Ya da yengeç burcusun, ondandır. Yani neden evleneyim ki yalnız gezeceksem, yalnız bir şeyler yaşayacaksam? Gerçekten evlenmek için elle tutulur tek bir sebebim yoktu. Yani evden kaçmak, aile baskısı, aileden nefret, parasal konular gibi sıkıntılarım hiç olmadı. Aksine aileme düşkün, istediğim her şeyi yapan anne ve babam, çok sevdiğim abim ve kardeşim vardı. İstediğim zaman istediğim yerdeydim. Haftasonu Trabzon'da pide yemek istiyorum dediğimde uçağa atlayıp iki günlüğüne giderdim. Hayır bu hayat o şekilde devam edecekse, ben yine yalnız kalacaksam neden evlenip, hem ev yükümlülüğünü, bir sürü sorumluluğu neden üzerime alayım ki? Saçmalık.

Sabah çok geç oluyor ve gece çok erken çöküyor. Karanlığın bu kadar baskın olduğu bu günleri hiç sevmiyorum.

İşsizlik başıma vurdu. Aslında bir sürü işim var yapılması gereken, fakat bir sürü de yapamadığım şey var. Nefret ediyorum şu an her şeyden.

Birisi bana 25 yıl sonramı gösterse keşke. Bilmiyorum o zamana kadar yaşar mıyım ama merak ediyorum, hala bu evde mi olacağım. Çünkü bu evde yaşamaya devam edersem, az kaldı kafayı yiyeceğim. Sizin de oturduğunuz evin üzerinize geldiği oldu mu? Arkadaşlarıma göre duvarların kırmızı olmasından dolayı bu kadar baskı hissediyorum, bana göre ruhu karanlık buranın. Önü açık, apaydınlık oysa ki.. Fakat ruhu ağır. Ben evlerin ruhu olduğuna inanıyorum sanki. Buranın ruhu ağır mesela. Üzerime çöküyor çoğunlukla. Bak yine mutsuzum. Ay bir dua edin de, ani bir ev çıksın karşıma çok daha ferah ruhlu, hayırlı ve sağlıklı.


14 yorum:

  1. Ben de yengeç burcuyum. Şu ana bakarsak ben evlenmem. Ama ileride ne olur bilemem. Belki artık birine ihtiyaç duyarım. :D

    Bazen ben de herşeyden nefret ediyorum. Kaplumbağa gibi kabuğuma çekiliyorum. Sonra kendi karanlığımda daha çok boğulurum. Sürükleye sürükleye dışarı çıkarırım kendimi.

    Ev çıkmazsa duvarları maviye boyayıp bulutlar çiz Büşra abla. Umudu gizler onlar. ^^

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Duvarları kırmızıya ben boyadım :/ çok da seviyorum. :)) aslında yeni eve gittiğimde de turuncu düşünüyordum :) ama mavi çizip bulutlar çizmek hoşuma gitti, bak onu da yapabilirim :)

      ayrıca tam beni anlattın. sadece yay burcunun gezginciliği hoşuma gidiyor.

      Sil
  2. Hayat döngüdür, nasipler kime vekil olursa sonuç ona muktedir olur. Ancak bu hayatta yengeç burcu talihsizliği var bilirim. :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çocuk yapımında yengeç burcu engellenmeli bence :=)

      Sil
  3. Canıııım seni o kadar iyi anlıyorum ki ama o kadar ki diyorum Allahım inşallah zaman çabuk geçsin ve ruhuna ağır gelen her şey azalsın bitsin , yalnız gezmek için evlenmedin kesinlikle ya da yalnız okumak için yalnız yemek yemek için evlendikten sonra birşeyleri yalnız yapmak çokça yoruyor insanın ruhunu ve mutsuz ediyor,biliyorum , çoğunu yaşadım daha fazlasını belki de ama çok sevdiğim bir söz var bir yerde mutsuzsan ağaç değilsin yerini dğeiştir , ev bulun bunun için daha çok senin vaktin varsa sen çaba harca , evlilikte bir kişi olmak zor zaten aynı kişi olmazsın ama karşılıklı anlayış sevgi orta yolu buldurur eşin de çok çok sevmese de senle gezerken keyif alacak bir uğraş bir hobi edinirse kendisine ilgi alanı ya da birlikte yine gezersiniz, yalnız olmayı istememenin yükünü o kadar iyi biliyorum kendi öz kardeşimin oğlu iki yaşına gelmek üzereydi onu görebildiğimde çünkü eşim gelemiyordu o gelemiyorken benim esnek çalışma saatlerimin hiç anlamı kalmıyordu bazen sinemaya gitmek bile zoruma gidiyor arkadaşımla ama yapmak gerek arkadaşla da sinemaya gitmek gerek bir yerde oturup kahve içmek gerek bundan daha fazlasını eşle yapmak gerek illa bir yerlere gitmek değil aynı çatı altında muhabbetiniz ağız tadınız daim olsun , umarım gönlüne göre bir ev en başta ve sonra da ruhuna göre bir iş bulursun , ama tavsiyem sakın çocuk yapma şu dönemde önce iki kişi denge bulun terazinizde herkese söylerim ama ince ruhluların dah açok ihtiyacı vardır bu dengeye :) Allah yardımıcınız olsun büşüm

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok teşekkür ederim :) orta yolu, daha az gezerek bulduk aslında. ben de evde zaman geçirmekten zevk almaya başladım. sonra o da "sen bu kadar evde oturmazdın, hadi çıkalım" demeye başladı. :)

      Sil
  4. "Yalnızlık kadar can sıkıcı bir şey yok gibi geliyor bana." Evet Büşra, haklısın en sıkıcı şeydir. Ben mesela, kedim öyle garip duruyor ki, kızıma soruyorum 'canı mı sıkılıyor acaba?' diyorum. "Ay anneeee" diyor, ona kızıyorum. Onun için de kedimizi sürekli küçük toplarla vs. oynatıp yoruyorum. Uyuyunca ancak vicdanım rahat ediyor inan. Hiç yalnız kalmak istemem. Allah bırakmaz dilerim.

    Gezmeyi sevmeyen insan zordur. Ama içini sıkmamaya çalış yavrum. Elimi tükenmezle çizdim. Niye mi? Yatarken bu ne deyip, sana dua edeceğimi hatırlayacağım zira. Sana dua edeceğim. Bir sorum var canım. Nerede yaşıyorsun?
    Sana ferahlıklar diliyor, sevgiyle gözlerinden öpüyorum kızım (ha, bir de kırmızı pek iyi seçim değil bence. Beni hafif turuncu mutlu ediyor. Aslan burcuyum ya, burcumun rengi :)))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çoook teşekkür ederim Ece ablacığım. Ben İstanbul'da yaşıyorum. Duaların için ayrıca Allah razı olsun. Böyle bir şeyi bilmek bile insanı o kadar mutlu ediyor ki :)

      Sil
  5. Sürekli düşünüyorum ben de, kendi kendimize de yalnız kalabilirdik neden evlendik ki?diye :\

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kesinlikle :) ama evlilikte güzel aslında , yalnız kalmadığın sürece tabii :))

      Sil
  6. Öncelikle yalnızlık güzel bir şey diyerek başlayacağım kızmazsan :) Zira ben boşandıktan sonra 93 ten itibaren yalnız yaşıyorum ve kısa bir an hayatıma birini sokmak gafletinde bulundum ve anında geri adım attım. Elbette hayatında biri olabilir ancak bu kişiyle yapmaktan keyif aldığın şeylerin toplamına bakmalısın. Hazırladığım sofraya hemen kurulup oturuyorsa ve ben daha oturmadan yemeğe başlıyorsa sevgili, bu iş olmaz bana göre.

    Bir de kırmızı duvar kötü bir etki yaratır :/
    (off çok mu iç karartıcı yazdım?!)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yooo gayet güzel yazdın Momentos. Kırmızı beni rahatlatıyor sanki. Dolabım bile kırmızı :( sanki içimin hırçınlığı duvara yansıyor. Bir odamın rengi açık, onu da kalemlerle boyamak istiyorum. Ama bu yaştan sonra olmaz öyle şey, rezil olurum diye yiğenlerin gelmesini bekliyorum. vericem ellerine boyasınlar :)

      Sil
  7. Gönlünde ki evi umarım bulursun.Bir de umarım eşinle bir orta yol bulursun.Yalnızlık konusuna gelirsen sana çok hak veriyorum.Yalnızlık güzeldir ama sadece yalnız kalmak istediğinde...Ben bu durumun düzeleceğine inanıyorum.Kendini biraz daha ifade etmeyi mi denesen acaba , hani akıl vermiyorum da sadece beyin fırtınası yapmaya çalışıyorum işte.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. umarım buluruz. :) Çok teşekkür ederim değerli yorumun için. Akıl da verebilirsin, her şeyi değerlendiririm ben :)

      Sil

Bi sesin çıksın..